m3casino ด้วยความที่มีรสขม บอระเพ็ด จึงเป็นสัญญลักษณ์ของยา คนสมัยก่อนทุกคนจะรู้ว่าบอระเพ็ดเป็นยาอายุวัฒนะ บางคนก็เคี้ยวกินสดๆ บางคนก็ทำเป็นยาลูกกลอนผสมน้ำผึ้งไว้กินทุกวัน หรือผสมกับยาตัวอื่นๆชาวอีสานนิยมกินยาต้มบำรุงสุขภาพ มีหลายตำรับที่เข้าบอระเพ็ด เช่นตำรับที่ว่า“ตักบ่เต็ม เค็มบ่จืด มืดบ่แจ้ง กอมบ่ลา” ขยายความก็คือ ตักบ่เต็ม คือ ต้นกะบก เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เนื้อในเมล็ดกะบกกินได้ มันๆ อร่อยเลยละ เราจะพอได้เห็นเมล็ดกะบกคั่ววางขายคู่กับมะขามป้อม หินขัดเท้า อยู่แถวสะพานลอยในกรุงเทพฯ หรือที่สวนจตุจักร ส่วน เค็มบ่จืด ก็คือต้นมะเกลือ เป็นต้นไม้ใหญ่ที่ผลสามารถที่จะใช้เป็นยาขับพยาธิได้อีกต้น มืดบ่แจ้ง คือต้นหมากหม้อ ต้นนี้ดูเหมือนไม่มีชื่อทางกรุงเทพฯ เป็นต้นไม้ที่ลูกสีดำสนิทเหมือนก้นหม้อสมัยก่อน ลูกกินได้ รสหวานเอียนๆตัวสุดท้ายกอมบ่ลา หมายถึง ความขมที่ไม่สร่างก็คือ บอระเพ็ดนั่นเอง เขาจะใช้แก่นของต้นไม้และเถาบอระเพ็ด ต้มรวมกันกินเป็นชา ชาวบ้านจริงๆ เขาไม่มีสภากาแฟแต่มีสภายาต้ม ยามเย็นกินยาต้มกันไป โสกันไป ถึงสารทุกข์สุกดิบ และปัญหาต่างๆ ของชุมชน นั่นเป็นอดีตของชุมชนที่ไม่มีทีวีมากรอกหูให้ซื้อนั่นใช้นี่ จนทุกวันนี้ไม่มีเวลาที่จะคิดหรือโสกันอีกต่อไป ยาต้มบำรุงสุขภาพในยามเย็นก็พลอยถูกลืมเลือนบอระเพ็ดเป็นพืชที่ขึ้นง่าย เอาเถาสั้นๆ มาวางเหนือดินเล็กน้อย รดน้ำให้ชุ่ม หาที่เลื้อยสักพักก็เลื้อยเต็มไปหมด การนำบอระเพ็ดมาทำยา เพียงนำเถามาหั่นตากแดดให้แห้ง นำไปบดเป็นผง ทำเป็นลูกกลอน ขนาดเท่าเม็ด พุทราไทย กินครั้งละ ๑ เม็ด วันละ ๓ เวลา หรือนำไปบรรจุใส่แคปซูลเบอร์ศูนย์ (ประมาณ ๓๐๐ มิลลิกรัมต่อแคปซูล) กินครั้งละ ๑-๒ แคปซูล วันละ ๓ เวลา หรือคนไข้เบาหวานบางคนแน่มาก กินเป็นผงๆ ครั้งละช้อนชา วันละ ๓ เวลาก็ได้การทดสอบความเป็นพิษเฉียบพลันจากการศึกษาพิษเฉียบพลันของสารสกัดด้วยเอธานอลของลำต้นบอระเพ็ด โดยให้ทางปากแก่หนูถีบจักรพบว่าเมื่อให้สารสกัดในขนาด 4g ต่อน้ำหนักหนู 1 kg. (g./kg.) หรือเทียบเท่ากับลำต้นแห้ง 28.95 g./kg. ไม่ทำให้เกิดอาการพิษปัจจุบัน องค์การเภสัชกรรมได้นำเอา “บอระเพ็ด” ไปผลิตเป็นทิงเจอร์บอระเพ็ด เพื่อใช้แทน TIN CTURE GENTIAN ซึ่งเป็นส่วนผสมของยาธาตุที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศและการทดลองในสัตว์พบว่าน้ำสกัดจากเถา “บอระเพ็ด” สามารถลดไข้ได้ บอระเพ็ด หรือ TINOSPORA CRISPA (L.) MIERS EX HOOK.FET THOMS อยู่ในวงศ์ MENISPERMACEAE เป็นไม้เถาเลื้อย มีลักษณะต้นคล้ายต้นชิงช้าชาลีมาก จะแตกต่างกันที่เถามีขนาดใหญ่กว่า มีปุ่มปมมากกว่า เถาหรือต้นมีรสขมกว่า และจะไม่มีปุ่มใกล้ฐานใบ ต้นหรือเถาสามารถเลื้อยได้ไกลกว่า 5 เมตร ใบเดี่ยวออกเรียงสลับตามลำต้นเป็นกระจุก 1-3 ใบ ก้านใบยาว สีเขียว ใบเป็นรูปหัวใจ ปลายแหลม โคนเว้าลึกm3casino
